Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

ΣΟΚΟΛΑΤΕΝΙΟ ΤΙΡΑΜΙΣΟΥ

Καλό μας Φθινόπωρο ναι θα πω...... όχι φυσικά καλό χειμώνα που τελευταία το ακούω από πολλά στόματα και με νευριάζει πολύ!!Γιατί να αμφισβητούμε μια ολόκληρη εποχή....έχουμε ακόμη 3 μήνες για χειμώνα!Έλειψα αρκετό καιρό από το blogaki μου ...όπως και από την κουζίνα μου, αλλά γύρισα ανανεωμένη και με νόστιμες ιδέες!Το καλοκαιράκι τα μεσημεράκια την άραζα στην τηλεόραση όπου συχνά πετύχαινα και παρακολουθούσα την εκπομπή του αγαπημένου μου James Oliver, από τον οποίο εμπνεύστηκα κι έκανα το Σοκολατένιο μου Τιραμισού.
Ας αρχίσουμε με τα υλικά μας :
1 πακέτο μπισκότα σαβουαγιάρ
1 κούπα τσαγιού ζάχαρη
3 αυγά 
1 φλιτζανάκι του καφέ Bailys(ή άλλο λικέρ)
500 γρ. κρέμα γάλακτος (φυτική κατά προτίμηση)
250 γρ. τυρί Φιλαδέλφεια
300 γρ. σοκολάτα (γάλακτος κατά προτίμηση)
1 κούπα γάλα 
1 κουταλιά της σούπας καφέ εσπρέσο (ή και νες καφέ)
κακάο
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Αρχικά μέσα σε μια κατσαρόλα μπεν μαρι χτυπάμε τα αυγά, την ζάχαρη και το λικέρ για περίπου 10 λεπτά μέχρι να πήξουν. Έπειτα ,αφού έχουμε λιώσει την μισή από την σοκολάτα μας, την προσθέτουμε και αυτή και συνεχίζουμε το ανακάτεμα για λίγο ακόμη και αποσύρουμε από την φωτιά.Σε ένα άλλο μπολ αρχίζουμε να χτυπάμε με το μίξερ την κρέμα γάλακτος μαζί με το τυρί μέχρι να γίνει μια αφράτη κρέμα (αν δεν σας αρέσει η πολύ ξινή γεύση προσθέστε και εδώ λίγη ζάχαρη).Στο τέλος ενώνουμε τα δυο μείγματα και ανακατεύουμε για να τελειοποιήσουμε την κρέμα μας.
(Το γλυκό μου εγώ το έκανα σε ένα πυρεξάκι που έχει και καπάκι για να το αποθηκεύω ευκολα στο ψυγείο, κι από κει έπαιρνα και γέμιζα τα ποτήρια...Νομίζω βολεύει πολύ!)Παίρνουμε λοιπόν τα σαβουαγιάρ και τα απλώνουμε στο ταψάκι μας. Σε μια κούπα έχουμε ανακατέψει το γάλα με τον καφέ και περιχύνουμε με ένα κουτάλι τα μπισκότα σε διάφορα σημεία (δεν βουτάω τα μπισκότα στο γάλα....παπαριάζουν!). Έπειτα απλώνουμε πάνω τους την υπόλοιπη λιωμένη σοκολάτα, αυτό το κάνουμε (ιδέα του james) και για γεύση αλλά και για να μην μαλακώσουν γρήγορα τα μπισκότα. Τέλος απλώνουμε την κρέμα μας και πασπαλίζουμε με το κακάο. Σερβίρουμε σε ποτήρι.

Σύμφωνα με τον James η αυθεντική συνταγή του τιραμισού γινόταν με μπισκότα και όχι με παντεσπάνι, και η κρέμα ήταν αρκετά ρευστή (όπως θα γίνει και η δική μας δλδ)  και όχι τόσο πηχτή όσο μιας τούρτας.
Γλυκό φθινόπωρο σε όλους...Γιατί όπως λέει και το τραγούδι...

Ένας γλυκός Σεπτέμβρης στάζει το μέλι του

.....Αφιερωμένο σε όλους..

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

ΨΩΜΑΚΙΑ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΣ

Οι μελιτζάνες είναι ένα από τα ζαρζαβατικά που πάντα ψάχνομαι πως να τα μαγειρέψω, καθώς δεν είμαστε από τους μεγάλους λάτρεις των φαγητών που είναι βασικό συστατικό. Συνήθως την προτιμώ ψητή παρά τηγανισμένη, μ' αυτή την λογική ξεκίνησα να δημιουργώ κι αυτή την συνταγή. Αρχικά έκοψα τις μελιτζάνες σε φέτες, τις έβαλα μπόλικο αλάτι και τις άφησα να στραγγίξουν σε ένα σουρωτήρι. Μετά από καμιά ωρίτσα  τις ξέπλυνα, τις έστυψα και τις έβαλα σε ένα μπολ με αρκετό ξιδάκι, λαδάκι, λιωμένο σκόρδο και πιπεράκι. Τα άφησα για λίγο να τραβήξουν όλες τις γεύσεις και τις έψησα στην γνωστή ηλεκτρική μου ψηστιέρα. Οι μελιτζάνες πήρανε μια καταπληκτική καπνιστή γεύση και σε συνδυασμό με το ξύδι....μμμμμ!!!
Για να κάνω τα ψωμάκια μου τώρα, αρχικά με ένα πιρουνάκι μαλάκωσα τις μελιτζάνες, έκοψα και πρόσθεσα δυο ντομάτες σε κυβάκια και ένα κομμάτι τυρί φέτα. Τα έκανα όλα ένα μείγμα και πρόσθεσα λίγη ρίγανη και φρέσκο βασιλικό. Πάνω σε κομμένες φέτες ψωμί έβαλα κάμποσο από το μείγμα μου και έπειτα μπήκαν για 7 λεπτάκια στο γκριλ.

Με κρύα μπυρίτσα για ένα ζεστό βραδάκι Ιουλίου....Δεν θα απογοητεύσει κανέναν!!

Δευτέρα 18 Ιουλίου 2011

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΚΡΙΘΑΡΑΚΙ ΜΕ ΜΥΔΙΑ

Ένα ζεστό, γεμάτο θάλασσα και μυρωδιές, Σαββατοκύριακο του Ιουλίου έφτασε στο τέλος του. Ο ήλιος μας έκαψε αρκετά, η αλμύρα πότισε στο κορμί μας και η όρεξη μας άνοιξε όσο ποτέ!! Το φαγάκι που επέλεξα να κάνω μου βγήκε τυχαία μιας και προσωπικά δεν το χα ξανακούσει. Αφού μου φέρανε λοιπόν ολόφρεσκα μυδάκια αποφάσισα να κάνω ένα κλασικό και νόστιμο μυδοπίλαφο. Το ρύζι όμως μου είχε "σωθεί" όπως λέει κι η γιαγιά μου. Η λύση ήρθε σε ένα σακουλάκι κριθαράκι...γιατί όχι!!
Εκτέλεση: 
Πρώτο στάδιο φυσικά ήταν να καθαρίσω όσο καλύτερα μπορώ τα μύδια. Επόμενο ήταν να τσιγαρίσω ένα κρεμμύδι με λίγο σκορδάκι, έριξα δυο ώριμες ντομάτες κομμένες σε κυβάκια και δυο πιπεριές ψιλοκομμένες ( η μια ήταν καυτερή), αλατάκι, πιπέρι,λίγη ζαχαρίτσα, ρίγανη, και τα άφησα να πάρουν μια βράση. 'Έπειτα έριξα τα μύδια και τα άφησα για περίπου δέκα λεπτά. Σειρά είχε το κριθαράκι (ένα σακουλάκι) το οποίο αφού το εκτέλεσα ως συνήθως πέντε λεπτά πριν το αποσύρω από την φωτιά του πρόσθεσα τα μύδια και φέτα τριμμένη.
Σας αφήνω με μια αγαπημένη μουσική, για να μείνουμε όσο περισσότερο μπορούμε στο κλίμα του Σαβ/κύριακου....
Και δυο στιχάκια του Ρίτσου......

ΘΑΛΑΣΣΑ θάλασσα
στὸ νοῦ στὴν ψυχὴ καὶ στὶς φλέβες μας θάλασσα.


Τρίτη 12 Ιουλίου 2011

KΕΙΚ.....: Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Η αλήθεια είναι πως ως τώρα μπορεί να έχω κάνει και  να έχω πετάξει πάνω από 15 κέικ και άλλα τόσα να τα έχω φάει με το ζόρι...και το χειρότερο να τα έχουν φάει κι άλλοι με το ζόρι!Νομίζω ότι είναι από τα μοναδικά πράγματα που έχω προσπαθήσει τόσο πολύ και δεν μου βγαίνουν! Βασικά ποτέ δεν ήμουν καλή στην ζαχαροπλαστική..την θεωρώ πολύ πιο δύσκολη από την μαγειρική. Στην μαγειρική μου βγαίνει εύκολα αυτό το "όσο πάρει..θα το καταλάβεις με το μάτι"....όταν πήγα να κάνω το ίδιο και σε κάποια γλυκά..ήρθε η μεγάλη καταστροφή! Οπότε άρχισα να μετρώ με ακρίβεια....τα κέικ μου όμως συνεχίζουν να βγαίνουν προβληματικά! Τα προβλήματα κάθε φορά διαφορετικά, εκεί που λύνω το ένα μου δημιουργείτε καινούργιο! Τα πιο συνηθισμένα : ξεροψημένο από έξω άψητο μέσα, γεύση αυγουλίλας, έντονη γεύση μπέικιν, φουσκώνει και μετά κάθεται...και πολλά άλλα!!! ΑΑΑΑ και φυσικά κάθε φορά, επειδή πιστεύω οτι φταίει η συνταγή, ψάχνω και βρίσκω καινούργιες....που είμαι σίγουρη οτι οι άλλοι τις πετυχαίνουν...!!

Τα βλέπω και τα ζηλεύω....!!!Ας με βοηθήσει κάποιος.....!!!!!!Μήπως να γραφτώ σε καμιά σχολή να κάνω <<ΕΝΤΑΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΕΙΚ>> ????

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

ΜΑΛΛΙΑΡΟΤΥΡΟΠΙΤΑ Η ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΝΤΑΙΦΟΤΥΡΟΠΙΤΑ

Καλημέρα...Καλημέρα....Μια λέξη που δεν πρέπει να ξεχνάμε να λέμε...ακόμη και τώρα που περνάμε όλοι τόσο δύσκολα... Ίσως μάλιστα τώρα είναι πιο χρήσιμη...Ας την πούμε και τραγουδιστά..


Σήμερα ξύπνησα με μια διάθεση συγυρίσματος και νοικοκυροσύνης. ¨Άρχισα λοιπόν με υπομονή και επιμονή να καθαρίζω το σπιτάκι μου, μέχρι που μοσχοβόλησε λεβάντα από το καθαριστικό για τα πατώματα. Μου έλειπε όμως μια μυρωδιά, μυρωδιά που θα βγαίνει από τον φούρνο μου και θα κάνει το σπίτι να μοσχοβολήσει ακόμη περισσότερο. Σκέφτηκα ευθύς μια συνταγή που μου είχε δώσει τη προηγούμενη μια κυρία στο γυμναστήριο, 'ΜΑΛΛΙΑΡΟΤΥΡΟΠΙΤΑ΄ μου την είπε. 
Τα υλικά απλά και η εκτέλεση εύκολη : 
300 γραμ. κανταΐφι 
2 κουτ. της σουπας βούτυρο λιωμένο
τυριά της επιλογής μας (εγώ έβαλα φέτα, κεφαλογραβιέρα και λίγη gouda}
1 αυγό 
1 κούπα γάλα 
αλάτι- πιπέρι
Σε ένα πυρεξάκι λοιπόν "ξεμάλλιασα" το μισό κανταΐφι μου και περιέχυσα πάνω του την μια κουταλιά από το βούτυρο. Έπειτα , αφού μαλάκωσα με ένα πιρουνάκι τα τυριά μου και τα έκανα ένα μείγμα , τα έριξα στο πυρέξ. Από πάνω έτριψα λίγο πιπεράκι και μετά τοποθέτησα το υπόλοιπο κανταΐφι, το οποίο με την σειρά του περιέχυσα με βουτυράκι. Στο τέλος ανακάτεψα σε ένα μπολ το αυγό με το γάλα, ελάχιστο αλατάκι και πιπεράκι και με αυτό έλουσα τα 'μαλλάκια' της πίτας μου. Την έψησα για περίπου 25λεπτά στους 180 βαθμούς.

Πραγματικά το σπιτάκι μου μοσχοβόλησε και η πίτα έγινε πεντανόστιμη!! Ειδικά για πρωινό με καφεδάκι είναι ότι πρέπει! Αν θέλετε να την κάνετε πιο ελαφριά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μυζήθρα ή ανθότυρο!
Και μιας και ξεκίνησα με μουσική διάθεση ας κλείσω αφιερώνοντας σε σας που αγαπάτε όσο εγώ την κουζίνα μου αυτό το λατρεμένο τραγούδι...


Τρίτη 21 Ιουνίου 2011

ΜΠΑΡΜΠΕΚΙΟΥ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟ

Σίγουρα δεν είμαι εγώ εδώ για να δώσω πολύ περίεργες και δύσκολες συνταγές!!Είμαι εδώ για να μοιραστώ κάποιες από τις ιδέες μου, τις αλχημείες μου, τα μικρά και απλά μυστικά μου που κι εγώ τα άκουσα ή τα διάβασα! Σήμερα λοιπόν θέλω να μοιραστώ μαζί σας μια αγορά που έκανα και η οποία αποδείχθηκε ότι με βοήθησε πολύ στο να μαγειρεύω γρήγορα, νόστιμα και αρκετά υγιεινά!!Στο σπιτάκι μας, που βρίσκεται στον πρώτο όροφο μιας πολυκατοικίας, δεν έχουμε την πολυτέλεια μιας αυλής ή μιας μεγάλης βεράντας κι έτσι είναι αδύνατο να έχουμε μια ψησταριά. Επειδή όμως τρελαινόμαστε για ψητά αποφάσισα να πάρω μια ηλεκτρική ψησταριά την οποία και εγκαινίασα σήμερα! Την έστησα στο μπαλκονάκι μας , ετοίμασα μερικά σουβλάκια και λαχανικά και βγήκα αποφασισμένη πως θα γίνω μια καλή ψήστρια. Τα σουβλάκια τα είχα τοποθετήσει από το βράδυ μέσα σε μια λεκάνη με τα γνωστά μπαχαρικά, κομμένες φέτες κρεμμύδι και ντομάτα , λαδάκι και λίγη μουστάρδα. Έκοψα και μερικά κολοκυθάκια και ντομάτες σε χοντρές φέτες , και το μεσημεριανό μας σε μισή ώρα ήταν έτοιμο. 


Ειλικρινά, ενώ αρχικά το φοβόμουν, τα σουβλάκια έγιναν πεντανόστιμα και πολύ μαλακά, για τα κολοκυθάκια δεν το συζητώ τα λάτρεψα. Συστήνω λοιπόν ανεπιφύλακτα σε όλους εσάς που δεν έχετε τον απαιτούμενο χώρο μια μικρή και βολική ηλεκτρική ψησταριά που είναι ισάξια με μια πραγματική ψησταριά με κάρβουνα.

Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

ΣΝΙΤΣΕΛ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΡΟΛΑΚΙ ΜΕ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ

Στην ζωή μας όλα είναι περιορισμένα... και πάνω απ'όλα ο ελεύθερος χρόνος και οι ξέγνοιαστες στιγμές. Σήμερα, μετά από μια αρκετά δύσκολη εβδομάδα, ήθελα να αφιερώσω αρκετό χρόνο σε μένα και σε όλα αυτά που ήθελα να κάνω μέσα στην βδομάδα και δυστυχώς δεν προλάβαινα να κάνω τίποτα!! Ένα από αυτά ήταν να μπω στην κουζίνα μου και να κάνω κάτι νόστιμο έτσι ώστε να απολαύσουμε ένα όμορφο καλοκαιρινό σαββατιάτικο γεύμα!!Δεν ήθελα να κάνω κάτι βαρύ μιας και η θερμοκρασία έχει ανέβει αρκετά, οπότε επέλεξα κοτοπουλάκι!Μετά από μια μικρή έρευνα έμαθα ότι  μία μερίδα κοτόπουλο των 115 γραμμ. μπορεί να ενισχύσει τον οργανισμό με τη μισή ποσότητα πρωτεΐνης που χρειάζεται καθημερινώς. Εκτός όμως από πρωτεΐνη, το κοτόπουλο περιέχει επίσης σελήνιο, ένα ιχνοστοιχείο που προστατεύει τους μυς από τους τραυματισμούς κατά τη διάρκεια της άσκησης, και νιασίνη, μια βιταμίνη Β η οποία βοηθά στη ρύθμιση του λίπους που καίγεται όταν τρέχουμε. Νέες μελέτες υποστηρίζουν ότι οι όσοι λαμβάνουν άφθονη νιασίνη αντιμετωπίζουν κατά 70% μικρότερο κίνδυνο να πάθουν Αλτσχάιμερ. Και τελευταία μια μικρή έλλειψη μνήμης την είχα!!  
Πήρα λοιπόν 4 σνίτσελ κοτόπουλου τα οποία τα άλειψα με τυρί φιλαδέλφεια και έβαλα απο πάνω κομματάκια κίτρινο τυρί, ζαμπόν και πράσινη πιπεριά. Έριξα λίγο πιπεράκι και τα τύλιξα σε ρολάκια, πιάνοντας τις άκρες με οδοντογλυφίδες. Τα έβαλα στο τηγάνι και τα ρόδισα για λίγο απ'όλες τις πλευρές σε καυτό ελαιόλαδο. Παλαιότερα είχα κάνει την συνταγή με τον ίδιο τρόπο και μετά το τηγάνι τα είχα τηλίξει σε αλουμινόχαρτο και τα έβαλα στο φούρνο, μου είχαν βγει όμως λόγο στεγνά κι ετσι σκέφτηκα κάτι διαφορετικό γι'αυτή την φορά. 'Έβαλα τα ρολάκια σε ένα πυρεξάκι  και τα περιέχυσα με ένα μείγμα που έκανα απο ελαιόλαδο, μουστάρδα, λευκό κρασί και πιπεράκι. Τα έψησα για περίπου μισή ώρα στους 180 βαθμούς. 'Όταν τα έβγαλα το ταψάκι μου είχε γεμίσει ζουμάκι όποτε μέσα σ'αυτό έριξα μια κούπα ρυζάκι και προσθέτοντας και λίγο ακόμη νεράκι έψησα μέσα στο ίδιο σκεύος και το ρυζάκι μου, που έγινε ομολογουμένως πεντανόστιμο! Μέχρι να γίνει το ρύζι τα ρολάκια είχαν κρυώσει και έτσι κατάφερα και τα έκοψα σε ροδέλες..Ιδού!!!
Τα απολαύσαμε...όπως απόλαυσα κι εγώ το πρωινό του Σαββάτου στην κουζίνα μου!